Buty piłkarskie – historia

Pomysł na specjalne buty do gry w piłkę nożną powstał w Północnej Anglii na przełomie XVIII i XIX wieku. Najpierw zastanawiano się jaki rodzaj materiału miałby najlepsze zastosowanie i najbardziej odpowiadałby i współgrał z nawierzchniami, na których rozgrywane były spotkania piłkarskie. Na początku buty piłkarskie wytwarzane były z mniej więcej podobnych materiałów co normalne buty codziennego użytku, aczkolwiek nie znalazły one zastosowania na boiskach wśród piłkarzy. Problem ten na początku rozwiązano podeszwą z lekkiej gumy nieścieralnej, która zmniejszała ciężar buta, co pozwalało zawodnikom na lepsze opanowanie piłki i rozwinięcie szybszych prędkości na boiskach.

Jednak sama płaska gumowa podeszwa nie na długo stała się najlepszym rozwiązaniem, gdyż murawy na których grali zawodnicy nie zawsze były tej samej twardości a także różne bywały warunki meteorologiczne. Aby zwiększyć przyczepność piłkarzy zastosowano na buty piłkarskie doklejane niewielkie wypustki, które powodowały wbijanie się ich w murawę i pewniejsze stąpanie po niej. W kolejnych etapach rozwoju wypustki zaczęły być produkowane seryjnie jako część jednolita z butem a nie jak na początku– doklejane. W latach dwudziestych XX wieku przyjęta została, wymyślona przez francuskiego gracza, na buty z wypustkami- nazwa korki, ponieważ spód ich był złożony odpowiednio z 7 do 10 jednakowo wyglądających, wystających twardych plastikowych wypustek przypominających korek. W dzisiejszych czasach mamy także do dyspozycji różne rodzaje korków, od plastikowych przez gumowe do metalowych. Buty piłkarskie wraz z upływem czasu stają się więc coraz bardziej skomplikowane.